CAUTION!
ACHTUNG!
***เอนทรี่นี้ เป็นเพียงเรื่องราวของเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ไม่ได้แทนเรื่องราวที่เกิดขึ้นในมหาวิทยาลัยทั้งหมดค่ะ****
กว่าจะเริ่มอยากเขียนอะไรแบบนี้ ก็เล่นเอาเรากลายเป็นนิสิตชั้นปีสุดท้ายไปซะแล้ว สายไปไหมนี่ ^ ^
ต้องมานั่งนึกย้อนกลับไปเมื่อ 3 ปีที่แล้ว ตอนที่ติดคณะอักษรศาสตร์ (ใครอยากรู้ว่าเราตอนนั้นเป็นยังไงเปิดไปดูเอนทรี่เก่าๆ ได้นะคะ )
วันนี้ตอนนั่งรถไฟฟ้ามาฝึกงานที่เอกมัย ก็เห็นคนใส่เสื้อสีชมพูกันเยอะจัง ถึงได้นึกได้ว่า อ้อออ....
วันนี้ตอนนั่งรถไฟฟ้ามาฝึกงานที่เอกมัย ก็เห็นคนใส่เสื้อสีชมพูกันเยอะจัง ถึงได้นึกได้ว่า อ้อออ....
วันนี้มันวัน CU FIRST DATE นี่นา!!!!
เลยมีความคิดว่า เขียนบล็อกเกี่ยวกับอีเวนท์ต่างๆที่เด็กๆจะได้เจอในรั้วจามจุรีดีกว่า ^ ^
(อนึ่ง เจ้าของบล็อกเป็นนิสิตคณะอักษรศาสตร์ ดังนั้นจะกล่าวถึงอีเวนท์ต่างๆของคณะอักษรศาสตร์ไปด้วยนะคะ
อสอง หัวข้อสีชมพู เป็นอีเวนท์กลางของมหาวิทยาลัย หัวข้อสีเทา เป้นอีเวนท์ของคณะอักษรศาสตร์
เอางี้แล้วกันเนอะ คนที่ไม่ได้อยู่คณะเดียวกับปอรั่วจะได้ไม่ต้องอ่านบางอันค่ะ)
อสาม เอนทรี่นี้เขียนไว้ตั้งแต่เมื่อวาน แต่เพิ่งเสร็จวันนี้ง่ะ T T ชีวิตสาวออฟฟิศฝึกหัดยุ้งยุ่ง
CU FIRST DATE
อ่ะนะ... จะเขียนถึงอีเวนท์นี้ก็สายไปแล้วใช่ไหม... เพราะเด็กๆก็คงไปเดินเที่ยวจนกลับบ้านกลับช่องมากันหมดแล้ว ฮิๆ
สำหรับงานนนี้ โดยส่วนตัวปอรั่วคิดว่า... ไม่ค่อยมีอะไรนะ ไปรับเอาความประทับใจแรกพบกับคณะและมหาวิทยาลัยในวันแรกเฉยๆ
สำหรับงานนนี้ โดยส่วนตัวปอรั่วคิดว่า... ไม่ค่อยมีอะไรนะ ไปรับเอาความประทับใจแรกพบกับคณะและมหาวิทยาลัยในวันแรกเฉยๆ
เมื่อ 3 ปีที่แล้ว (นานเหลือเกิน...) เจ้าของบล็อกไปตั้งแต่ไก่โห่ ก่อน 8 โมงแน่ะ ไปถึงแล้วพี่ๆก็พาไปสักกาะรพระบรมรูป 2 รัชกาล หลังจากนั้นก็พากลับมาที่ซุ้มคณะ ให้สายสะพายนางงามที่เขียนตัวใหญ่เบ้อเริ่มว่า "คณะอักษรศาสตร์" แล้วก็ล้อมวงเต้นขำๆให้ดู เฮฮา สนุกสนานดีค่ะ
แต่มีเหตุการณ์อย่างเดียวที่ประทับใจไม่รู้ลืมคือ ทุกซุ้มกำลังโหวกเหวกเจี๊ยวจ๊าวกันอยู่ แล้วพอเพลงมหาจุฬาลงกรณ์ดังขึ้น เสียงเจี๊ยวจ๊าวจากซุ้มทุกซุ้มเงียบลงพร้อมกัน แล้วพี่ๆทุกคนก็พร้อมใจกันร้องเพลงนี้
ตอนนั้นตัวเจ้าของบล็อกยังร้องเพลงนี้ไม่ได้ แต่ก็รู้สึกขนลุกเลยล่ะค่ะ
ตอนนั้นตัวเจ้าของบล็อกยังร้องเพลงนี้ไม่ได้ แต่ก็รู้สึกขนลุกเลยล่ะค่ะ
เพลงแค่เพลงเดียวนี่ทำให้คนเป็นร้อยๆที่โหวกเหวกอยู่เงียบลงได้ภายใน 3 วินาทีนี่ ต้องเป็นเพลงที่ศักดิ์สิทธิ์แล้วก็น่าภาคภูมิใจมากแน่ๆเลยเนอะ ^ ^
กิจกรรมหลักอื่นๆของวันนี้ก็คือ ให้พี่ๆมาหลอกน้องๆให้ซื้อของ ของส่วนใหญ่... ไม่สิ ทั้งหมด เท่าที่สรุปได้ก็มีอยู่ไม่กี่อย่างคือ เสื้อจุฬา สมุด กางเกงเล
เสื้อโดยมากจะเขียนว่า "ติดจุฬาแล้ว" "ชั้นเป้นนิสิตจุฬา" หรือไม่ก็มีคำว่า "พระเกี้ยว" หรือ ตราพระเกี้ยวเป็นองค์ประกอบบนเสื้อ...
เสื้อโดยมากจะเขียนว่า "ติดจุฬาแล้ว" "ชั้นเป้นนิสิตจุฬา" หรือไม่ก็มีคำว่า "พระเกี้ยว" หรือ ตราพระเกี้ยวเป็นองค์ประกอบบนเสื้อ...
(โดยส่วนตัว ปอรั่วไม่ค่อยปลื้มเสื้อที่ "จุฬานิยม" มากเกินไป ประเภทว่า "ขำๆ ก็แค่ติดจุฬา" "หลับตาอ่านหนังสือก็ติดจุฬา" อะไรประมาณนี้ แต่ถ้าเป็นเสื่อลายน่ารักๆก็โอเคนะ ชอบๆ ^^ )
...มีอยู่แค่นี้จริงๆนะ...
ซึ่งน้องๆก็จะโดนหลอกให้ซื้อของแพงๆในตอนเช้า แล้วพอตอนบ่ายและตอนเย็นราคาของมันก็จะตกลงมาเอง...
ซึ่งมันเป็นเวลาที่น้องๆหลายคนกลับบ้านไปแล้ว
น่าน... เด็กๆทั้งหลาย โดนหลอกซื้อไปแล้วสินะจ๊ะ....
แต่เอาเถอะจ๊ะ เพราะเงินที่พวกพี่ๆได้ไป เค้าก็เอามาจัดกิจกรรมให้น้องๆแหละค่ะ ไม่ได้เอาไปใช้ส่วนตัวแต่อย่างใด
วันแรกพบคณะ
เป็นวันที่น้องๆเฟรชชี่จะได้มารู้จักกับเพื่อนๆ พี่ๆ กอ.ศ. (อยากรู้ว่าคืออะไรก็จงมา ^ ^ ) และได้ลงชื่อสมัครเป็นสมาชิกฝ่ายต่างๆของคณะ (ซึ่ง คนที่ทำงานจริงๆมีเพียงหยิบมือ เพราะส่วนใหญ่ก็ขี้เกียจ - -+)
ตัวเจ้าของบล็อก ลงสมัครกีฬาฟันดาบค่ะ ^ ^
ซึ่งการลงชื่อฝ่ายนี้มันเจ๋งมากเลยจอร์จจ!! เพราะเราจะได้รับสิทธิ์ในการเป็นนักกีฬาลงแข่งขันในกีฬาน้องใหม่สามัคคี (เรียกกันทั่วๆไปว่ากีฬาเฟรชชี่) และจะได้ข้ออ้างในการโดดห้องเชียร์!! (อ้าว - - )เพื่อไปซ้อมกีฬาเตรียมตัวแข่งขันยังไงล่ะคะ
แต่ปีนี้ พี่เองก็ไม่ทราบนะคะว่าพี่ๆปี 2 เค้าจัดอะไรให้น้องๆบ้าง ต้องไปดูกันเองล่ะเน้อ (คนแก่ไม่เกี่ยวข้องกับกิจกรรมคณะแล้ว... ขอลา ฟิ้ววว)
อ้อ น้องๆคนใดสนใจกีฬาฟันดาบก็อย่าลืมลงชื่อไว้ล่ะ แล้วเจอกันในห้อง 503 เดี๋ยวจะโผล่หน้าไปทักทาย อิๆ
รับน้องก้าวใหม่
เป็นรับน้องรวมใหญ่มากๆ ยิ่งใหญ่อลังของมหาวิทยาลัย โดยจะแบ่งเป็นบ้านๆให้น้องๆเลือกบ้านรับน้องเข้ากันเองตามใจชอบ(เดี๋ยวนี้ให้เลือกเองแล้วใช่มะ...?? ) กินเวลากว่า 3 วัน 2 คืนเลยทีเดียวนะคะ!!!
เรียกได้ว่า เป็นอีเวนท์ที่ยิ่งใหญ่สุดๆของจุฬาเลยนะคะ!!! ใครไม่ไปเสียทีที่ติดจุฬาสุดๆ
นี่แหละค่ะจะเป็นโอกาสหาแฟนเลยนะเด็กๆ เล็งหนุ่มเล็งสาวคณะอะไรไว้รีบไปรับน้องใหญ่จุฬากันซะนะคะ!!!!
เชื่อว่าถ้าไปถามรุ่นพี่ส่วนใหญ่ก็คงคิดกันเยี่ยงนี่แหละ...
เรียกได้ว่า เป็นอีเวนท์ที่ยิ่งใหญ่สุดๆของจุฬาเลยนะคะ!!! ใครไม่ไปเสียทีที่ติดจุฬาสุดๆ
นี่แหละค่ะจะเป็นโอกาสหาแฟนเลยนะเด็กๆ เล็งหนุ่มเล็งสาวคณะอะไรไว้รีบไปรับน้องใหญ่จุฬากันซะนะคะ!!!!
เชื่อว่าถ้าไปถามรุ่นพี่ส่วนใหญ่ก็คงคิดกันเยี่ยงนี่แหละ...
แต่พอดีว่าปอรั่วเป้นคนที่ไม่สนใจจะหาแฟน และไม่สนใจรับน้องอะไรทั้งสิ้น
ประกอบกับตอนที่เค้ามีงานรับน้อง 3 วัน 2 คืนกัน ปอรั่วคางทูมแดก นอนปวดกรามไข้ขึ้น ตัวร้อน เช็คอินเข้าโรงพยาบาลมิชชั่นไปรับน้ำเก๊กฮวยทางเส้นเลือดเป็นจำนวน 3 วัน 2 คืน พอดีเป๊ะ... ไม่ได้ไป ฮิๆ
จนบัดนี้เวลาโดนถามว่าอยู่บ้านอะไร ก็จะลอยหน้าลอยตาบอกว่า "ไม่มี" ... ไม่เดือดร้อนค่ะ ^ ^''(แต่สำหรับคนที่เดือดร้อน ก็ไปเถอะค่ะ ไปรู้จักเพื่อนๆมันก็ไม่แย่หรอก)
ห้องเชียร์คณะ
ตอนเรายังเป็นเด็กม.ปลายอยู่ ได้คุยกับรุ่นพี่คนนึงที่ติดจุฬาไปแล้ว แล้วเค้ามาบ่นเรื่องห้องเชียร์ให้ฟัง
เค้าบอกว่าเป็น "ห้องเชี่ย" แต่ก็ไม่ได้เล่าอะไรอีก บอกว่า "เข้าไปเดี๋ยวก็รู้เอง"
เอาล่ะสิ... กูกลัววว ห้องเชียร์นี่มันอะไรวะ ถ้าได้ยินแต่ชื่อจะคิดว่ามันเป็นห้องที่เอาเด็กปี 1 ไปร้องเพลงซ้อมเชียร์กีฬาสี ประเภท เย้ยฟ้า ท้าดิน ได้ยิน ถึงสวรรค์.... อะไรประมาณนี้
เค้าบอกว่าเป็น "ห้องเชี่ย" แต่ก็ไม่ได้เล่าอะไรอีก บอกว่า "เข้าไปเดี๋ยวก็รู้เอง"
เอาล่ะสิ... กูกลัววว ห้องเชียร์นี่มันอะไรวะ ถ้าได้ยินแต่ชื่อจะคิดว่ามันเป็นห้องที่เอาเด็กปี 1 ไปร้องเพลงซ้อมเชียร์กีฬาสี ประเภท เย้ยฟ้า ท้าดิน ได้ยิน ถึงสวรรค์.... อะไรประมาณนี้
แถมยังมีเพื่อนบางคนมาหลอกอีกว่า...
ห้องเชียร์เนี่ยนะ มันคือห้องที่เอาพี่หน้าโหดๆประมาณเชียร์ลีดเดอร์ชายม.ปลายจากเกมโอเอนดัน (ใครไม่รู้จักเกมนี้ จิ้มเสีย) มาว้ากๆใส่หน้าเรา สอนเราร้องเพลงแล้วก็เต้นแบบในเกมนั่นแหละให้ดู...
... โอ บุดด้า... แค่นึกภาพก็สยองชิบหายวายป่วงแล้วค่ะ....
แต่จริงๆแล้วไม่ใช่นะคะเด็กๆ
ห้องเชียร์ก็คือ... ห้องที่ให้น้องๆมานั่งรวมกัน เพื่อให้เกิดความเป็นหนึ่งเดียวกัน ร้องเพลงร่วมกัน ทำกิจกรรมร่วมกัน และรับผิดชอบร่วมกัน
นี่คือ definition ที่ครอบคลุมห้องเชียร์ของทุกคณะมากที่สุดแล้วนะตามความพยายามของเรา เพราะห้องเชียร์ของแต่ละคณะก็มีเอกลักษณ์แตกต่างกันไป
ห้องเชียร์บางคณะก็ห้องว้ากดีๆนี่เอง
แต่บางคณะก็ไม่ว้ากนะ แค่โหด... (คณะอักษรศาสตร์เองก็เป็นหนึ่งในนั้นค่ะ อิๆ)
แต่บางคณะก็ไม่ว้ากนะ แค่โหด... (คณะอักษรศาสตร์เองก็เป็นหนึ่งในนั้นค่ะ อิๆ)
บางคณะก็ชอบสร้างดราม่า (ทั้งในความมหายที่แปลว่าละคร และในความหมายที่ว่า...มันดราม่าอ่ะ) มาบีบน้ำตาเด็กๆกัน ก็อะนะ แยกแยะกันเอาเอง แต่พอดีปอรั่วเป็นคนแข็งกระด้างมากเลย... พอเจอก็เลย... เฉ้ยเฉย...
แต่จุดประสงค์หลักก็คือ ร้องเพลง ทำกิจกรรม รู้จักพี่ รู้จักเพื่อน อะไรประมาณนี้แหละ...
อนึ่ง ปอรั่วโดดห้องเชียร์เป้นจำนวนกว่า 80 เปอร์เซ็นต์ของจำนวนครั้งทั้งหมดเพราะว่า "ต้องไปซ้อมกีฬาเพื่อเตรียมแข่งกีฬาเฟรชชี่"
ส่วนใครไม่มีภาระอะไร เข้าๆไปเถอะห้องเชียร์น่ะ เดี๋ยวร้องเพลงสถาบันไม่ได้ไม่รู้ด้วยนะ.... บอกไว้ก่อนเลยว่าเพลงเพราะๆหลายเพลงมาก
++++++++++++++++++++++
อืมม... รู้สึกว่ามันชักจะยาวไปแล้วนะเอนทรี่นี้ ไว้เขียนพาร์ท 2 ดีกว่านะคะ ^ ^ (ถ้าได้รับเสียงตอบรับที่ดีพอ อิๆ)
edit @ 11 May 2011 16:33:05 by PoRi[RubyDragon]
